خیلی جالبه که دو طرف یه بحث طرف مقابل رو بی منطق میدونن .


اگه بخواد همچین چیزی اتفاق بیفته از دو حالت خارج نیس

1. هر دو طرف تا یه جایی منطقین و یه جاهایی غیر منطقی میشن (حالا به هر دلیلی)

2. هر کدوم با منطق خودش دیگری رو بی منطق میدونه ( چون خودش رو معصوم میدونه و طرف مقابلش رو نادون )


 به نظر من مورد شماره دوم جالب تره

 

عین حرف نیچه که میگه اخلاق وجود نداره و هر کس کسی رو ضد اخلاقیات خودش ببینه میگه اون بی اخلاقه (حرف نیچه دقیقا یادم نست حالا همین رو قبول کنید )

((البته نیچه چرت پرتم گفته ولی چون امام علی علیه سلام میگه: به حرف یک نفر نگاه کنید نه گویندهی حرف . ما از این حرف استفاده میکنیم


پس با این مشکل نمیشه تو بحثی به نتیجه رسید

همون طور که اگه یه قانون مرجع تو راهنمایی رانندگی نبود نمیشد رانندگی کرد ( دوباره چون هرکی خودش و قانون  و دیگرانو خلاف کار میدونه )

پس ما باید یه مرجع منطق داشته باشیم که هرکی ضد اون حرف زد بشه بد منطق (چون اون منطق خودش رو داره نمیشه گفت بی منطق )


فک کنم یه همچین مجمعی رو تو منطق داریم

به اسم دین

اما چون مردم دینشون ارثی ( دلیل مسلمون یا مسیحی یا یهودی یا ... بودنشون پدر مادرشونه )

از این مرجع خبر ندارن و خودشون رو با منطق عالی میدنن د رحالیکه هیچی از اون منطق جامع نمی دونن و به طور کاملا تعصبی رفتار میکنن

یه عده هم یکمی منطقشون رو رشد میدن میرسن به اینکه منطق این افراد بد (که واقعا هم بده ) اما چون این افراد |( همون متعصبین ) خودشون رو به دین پیوند میدن این دینه که ضربه میخوره

درست همون طور که مسیحیت به عنوان نماینده ادیان تو اروپا توسط منتقدین نقد شد

و کلا ادیانرو کنار گذاشتن به جای اینکه مسیحیت رو کنار بزارند

جالبه حرف خیلی از این منتقدین به مسیحیت و در تبعه از اون به اسلام  تو دین هست

یعنی افراد متعصب دینی رو با چیزی نقد میکنن که تو دین هست اما چون این منتقیدن هم تعصبی رفتار میکنن ( میگن دین بده و حاضر نیستن نظرشون رو عوض کنن ) دین رو هم زیر سوال میبرن در حالی که این یه خیانت بزرگه به انسانیت

یعنی وجود دو گروه از متعصبینی که دین رو نشناختن و یکی از دین دفاع میکنه و دیگری اون نقد میکنه داره به جامعه انسانی و دین ضربه میزنه

و تا وقتی این تعصبات تو دنیا باشه دنیا به موفقیت فرهنگی و ظهور امام زمان(عج) نمیرسه .